تبلیغات
وبلاگ بزرگ هفته ها - زندگینامه امام خمینی (ره)

صفحه نخست | آرشیو مطالب | ارتباط با ما | ایمیل مدیر | خانگی سازی | ذخیره صفحه | لینك آر اس اس | طراح قالب

کاربر مهمان، خوش آمدید به .:: وبلاگ بزرگ هفته ها ::.

موضوعات

آرشیو ماهیانه
هفته سوم اسفند 1389
هفته اول اسفند 1389
هفته چهارم بهمن 1389
هفته سوم بهمن 1389
هفته دوم بهمن 1389
هفته اول بهمن 1389
هفته چهارم دی 1389
هفته دوم دی 1389
هفته اول دی 1389
آرشیو کامل

آمار بازدید

نویسندگان :
» محمد سلامت

آمار وبلاگ :
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین به روز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

اخبار امروز جام جم

تبلیغات


پیام مدیریت وبلاگ : با سلام خدمت شما بازدیدكننده گرامی ، به این وبلاگ خوش آمدید . لطفا برای هرچه بهتر شدن مطالب این وبلاگ ، ما را از نظرات و پیشنهادات خود آگاه سازید و به ما در بهتر شدن كیفیت مطالب وبلاگ یاری رسانید .

زندگینامه امام خمینی (ره)

مرتبط با : مذهبی بزرگان




 

در روز بیستم جمادى الثانى 1320 هجرى قمرى مطابق با 30 شهریـور 1281 هجرى شمسى ( 24 سپتامپر 1902 میلادى ) در شهرستان خمیـن از توابع استان مركزى ایران در خانواده اى اهل علـم و هجرت و جهاد و در خـانـدانـى از سلاله زهـراى اطهر سلام الله علیها, روح الله المـوسـوى الخمینـى پـاى بـر خـاكدان طبیعت نهاد .
او وارث سجایاى آبإ و اجدادى بـود كه نسل در نسل در كار هدایت مردم وكسب معارف الهى كـوشیـده انـد. پـدر بزرگـوار امام خمینـى مرحوم آیه الله سید مصطفى مـوسـوى از معاصریـن مرحـوم آیه الله العظمـى میرزاى شیـرازى (رض), پـس از آنكه سالیانـى چنـد در نجف اشـرف علـوم و معارف اسلامـى را فرا گرفته و به درجه اجتهاد نایل آمـده بـود به ایران بازگشت و در خمیـن ملجإ مردم و هادى آنان در امـور دینـى بـود. در حـالیكه بیـش از 5 مـاه ولادت روح الله نمى گذشت,طاغوتیان و خـوانیـن تحت حمایت عمال حكومت وقت نداى حق طلبـى پـدر را كه در برابر زورگـوئیهایشان به مقاومت بـر خاسته بـود, با گلـوله پاسخ گفتنـد و در مسیر خمیـن به اراك وى را به شهادت رسانـدنـد.
بدیـن ترتبیب امام خمینى از اوان كـودكى با رنج یتیمىآشنا و با مفهوم شهادت روبرو گردید. وى دوران كـودكـى و نـوجـوانى را تحت سرپرستى مادر مـومنه اش (بانـو هاجر) كه خـود از خاندان علـم و تقـوا و از نـوادگان مـرحـوم آیه الله خـوانسـارى ( صاحب زبـده التصانیف ) بوده است. همچنیـن نزد عمه مكرمه اش ( صاحبه خانم ) كه بانـویى شجاع و حقجـو بـود سپرى كرد اما در سـن 15 سالگى از نعمت وجـود آن دو عزیز نیز محـروم گـردید .

 

هجـرت به قـم, تحصیل دروس تكمیلـى و تـدریـس علـوم اسلامـى

اندكـى پـس از هجرت آیه الله العظمـى حاج شیخ عبد الكریـم حایرى یزدى ـ رحمه الله علیه ـ ( نـوروز 1300 هجـرى شمسـى, مطابق بـا رجب المـرجب 1340 هجـرى قمـرى ) امام خمینـى نیز رهسپـار حـوزه علمیه قـم گردید و به سرعت مراحل تحصیلات تكمیلى علوم حـوزوى را نزد اساتید حـوزه قـم طـى كرد. كه مـى تـوان از فرا گرفتـن تتمه مباحث كتاب مطول ( در علـم معانى و بیان ) نزد مرحوم آقا میرزا محمـد علـى ادیب تهرانـى و تكمیل دروس سطح نزد مرحـوم آیه الله سید محمد تقـى خـوانسارى, و بیشتر نزد مرحـوم آیه الله سید على یثربى كاشانى و دروس فقه و اصـول نزد زعیـم حـوزه قـم آیه الله العظمـى حاج شیخ عبدالكریـم حایرى یزدى ـ رضـوان الله علیهم نام برد .
پـس از رحلت آیه الله العظمـى حـایـرى یزدى تلاش امـام خمینـى به همراه جمعى دیگر از مجتهدیـن حـوزه علمیه قـم به نتیچه رسیـد و آیه الله العظمـى(رض) به عنـوان زعیـم حـوزه علمیه عازم قـــم گردید. در این زمان, امام خمینـى به عنـوان یكـى از مـدرسیـن و مجتهدیـن صـاحـب راى در فقه و اصـول و فلسفه و عرفـــان و اخلاق شناخته مى شد . حضرت امام طى سالهاى طولانى در حوزه علمیه قـم به تدریـس چندیـن دوره فقه, اصـول, فلسفه و عرفان و اخلاق اسلامـى در فیضیه, مسجـد اعظم, مسجـد محمـدیه, مـدرسه حـاج ملاصـادق, مسجـد سلماسى, و ... همت گماشت و در حـوزه علمیه نجف نیز قریب 14 سال در مسجـد شیخ اعطـم انصــــارى (ره) معارف اهل بیت و فقه را در عالیترین سطـوح تدریـس نمود و در نجف بـود كه براى نخستیـن بار مبانـى نظرى حكـومت اسلامـى را در سلسله درسهاى ولایت فقیه بازگـو نمود .

 

امـام خمینـى در سنگـر مبـارزه و قیــام

روحیه مبارزه و جهاد در راه خدا ریشه در بینـش اعتقادى و تربیت و محیط خانـوادگى و شرایط سیاسى و اجتماعى طـول دوران زندگى آن حضرت داشته است. مبارزات ایشان از آغاز نـوجـوانـى آغاز, و سیر تكاملى آن به مـوازات تكامل ابعاد روحى و علمى ایشان از یكسـو و اوضاع و احـوال سیاسـى و اجتماعى ایران و جـوامع اسلامـى از سـوى دیگـر در اشكـال مختلف ادامه یـافته است و در ســـال 1340 و 41 ماجراى انجمنهاى ایالتى و ولایتى فرصتـى پـدید آورد تا ایشان در رهبـریت قیام و روحـانیت ایفاى نقـش كنـد و بـدیـن تـرتیب قیام سراسرى روحانیت و ملت ایران در 15 خرداد سال 1342 با دو ویژگـى برجسته یعنى رهبرى واحد امام خمینى و اسلامـى بـودن انگیزه ها, و شعارها و هدفهاى قیام, سرآغازى ششـد بر فصل نـویـن مبارزات ملت ایران كه بعدها تحت نام انقلاب اسلامى در جهان شناخته و معرفـى شد
امام خمینـى خاطـره خـویـش از جنگ بیـن الملل اول را در حالیكه نـوجـوانى 12 ساله بـوده چنین یاد مـى كند : مـن هر دو جنگ بیـن المللـى را یادم هست ... مـن كـوچك بـودم لكـن مدرسه مى رفتـم و سربازهاى شـوروى را در همان مركزى كه ما داشتیـم در خمیـن, مـن آنجا آنها را مى دیدم و ما مورد تاخت و تاز واقع مى شدیـم در جنگ بیـن الملل اول. حضرت امام در جایى دیگر با یاد آورى اسامى برخى از خوانیـن واشرار ستمگر كه در پناه حكومت مركزى به غارت اموال و نوامیـس مردم مى پرداختند مى فرماید : مـن از بچگى در جنگ بودم ... ما مورد زلقـى ها بـودیـم, مـورد هجـوم رجبعلیها بـودیـم و خـودمان تفنگ داشتیـم و مـن در عیـن حالى كه تقریبا شاید اوایل بلوغم بود, بچه بودم, دور ایـن سنگرهایى كه بسته بـودند در محل ما و اینها مى خـواستند هجـوم كنند و غارت كنند, آنجا مى رفتیـم, سنگرها را سركشـى مى كردیـم كـودتاى رضا خان در سـوم اسفند 1299 شمسـى كه بنابر گـواهـى اسناد و مدارك تاریخـى و غیر قابل خدشه بـوسیله انگلیسها حمایت و سازماندهـى شـده بـود هـر چنـد كه به سلطنت قاجاریه پایان بخشید و تا حدودى حكـومت ملـوك الطـوایفـى خـوانیـن و اشـرار پـاركنـده را محمـدود ساخت اما درعوض آنچنان دیكتاتـورى پدید آورد كه در سایه آن هزار فامیل بر سرنـوشت ملت مظلوم ایران حاكـم شدند ودودمان پهلوى به تنهایى عهده دار نقـش سابق خوانین و اشرار گردید .
در چنینـى شرایطـى روحانیت ایران كه پـس از وقایع نهضت مشروطیت در تنگناى هجـوم بى وقفه دولتهاى وقت و عمال انگلیسى از یكسو و دشمنیهاى غرب باختگان روشنفكر ماب از سـوى دیگر قرار داشت براى دفاع از اسلام و حفظ موجـودیت خـویـش به تكاپـو افتاد. آیه الله العظمى حاج شیخ عبدالكریـم حایرى به دعوت علماى وقت قـم از اراك به ایـن شهر هجرت كرد واندكـى پـس از آن امام خمینى كه با بهره گیرى از استعداد فوق العاده خـویـش دروس مقدماتى و سطـوح حـوزه علمیه را در خمیـن واراك با سرعت طى كرده بود به قم هجرت كرد و عملا در تحكیـم موقعیت حـوزه نو تإسیـس قـم مشاركتى فعال داشت. زمان چندانـى نگذشت كه آن حضرت در اعداد فضلاى برجسته این حـوزه در عرفـان و فلسفه و فقه و اصـول شنـاخته شـد.
پـس از رحلت آیه الله العظمى حایرى ( 10 بهمـن 1315 ه.ش ) حـوزه علمیه قـم را خطر انحلال تهدید مى كرد. علماى متعهد به چاره جویى برخاستند. مدت هشت سال سرپرستى حـوزه علمیه قـم را آیات عظام :
سید محمد حجت, سید صدر الدیـن صدر و سید محمد تقـى خـوانسارى ـ رضوان الله علیهم ـ بر عهده گرفتند. در ایـن فاصله و بخصوص پـس از سقوط رضاخان, شرایط براى تحقق مرجعیت عظمى فراهـم گردید. آیه الله العظمى بروجـردى شخصیت علمـى بـرجسته اى بـود كه مـى تـوانست جانشین مناسبـى براى مرحوم حایرى و حفظ كیان حـوزه باشـد. ایـن پیشنهاد از سـوى شاگردان آیه الله حایرى و از جمله امام خمینـى به سرعت تعقیب شـد. شخص امام در دعوت از آیه الله بروجردى براى هجرت به قـم و پذیرش مسئولیت خطیر زعامت حـوزه مجدانه تلاش كرد.
امام خمینـى كه با دقت شرایط سیاسـى جامعه و وضعیت حـوزه ها را زیر نظر داشت و اطلاعات خویش را از طریق مطالعه مستمر كتب تاریخ معاصـر و مجلات و روزنـامه هاى وقت و رفت و آمـد به تهران و درك محضر بزرگانى همچون آیه الله مدرس تكمیل مى كرد دریافته بـود كه تنها نقطه امیـد به رهایـى و نجات از شرایط ذلت بارى كه پـس از شكست مشروطیت و بخصـوص پـس از روى كار آوردن رضا خان پدید آمده است, بیدارى حوزه هاى علمیه و پیش از آن تضمیـن حیات حوزه ها و ارتبـاط معنـوى مـردم بـا روحـانیت مـى بـاشـد.
امام خمینى در تعقیب هدفهاى ارزشمند خویش در سال 1328 طرح اصلاح اساس ساختار حـوزه علمیه را با همكارى آیه الله مـرتضـى حایـرى تهیه كرد و به آیه الله بروجردى (ره) پیشنهاد داد. ایـن طرح از سوى شاگردان امام و طلاب روشـن ضمیر حـوزه مورد استقبال و حمایت قرار گرفت .
اما رژیـم در محاسباتـش اشتباه كرده بود. لایحه انجمنهاى ایالتى و ولایتى كه به موجب آن شرط مسلمان بودن, سوگند به قرآن كریـم و مرد بـودن انتخاب كنندگان و كاندیداها تغییر مـى یافت در 16 مهر 1341 ه.ش به تصـویب كـابینه امیـر اسـد الله علـم رسیـد. آزادى انتخابات زنان پـوششـى براى مخفى نگه داشتـن هدفهاى دیگر بـود. حذف و تغییر دو شـرط نخست دقیقا به منظور قانـونـى كـردن حضـور عناصر بهایـى در مصادر كشـور انتخاب شـده بـود. چنانكه قبلا نیز اشاره شد پشتیبانى شاه از رژیـم صهیـونیستـى در تـوسعه مناسبات ایران و اسرأیل شرط حمایتهاى آمریكا از شاه بـود. نفوذ پیروان مسلك استعمارى بهأیت در قـواى سه گانه ایران ایـن شرط را تحقق مـى بخشید. امام خمینـى به همراه علماى بزرگ قـم و تهران به محض انتشار خبر تصویب لایحه مزبور پـس از تبادل نظر دست به اعتراضات همه جانبه زدند .
نقـش حضرت امام در روشـن ساختـن اهداف واقعى رژیـم شاه و گوشزد كـردن رسالت خطیر علما و حـوزه هاى علمیه در ایـن شـرایط بسیار مـوثـر وكارساز بـود. تلگرافها و نامه ها سرگشاده اعتـراض آمیز علما به شاه و اسد الله علـم مـوجى از حمایت را در اقشار مختلف مردم برانگیخت. لحـن تلگرافهاى امام خمینـى به شاه و نخست وزیر تند و هشـدار دهنده بود. در یكـى از ایـن تلگرافها آمده بـود :
اینجانب مجددا به شما نصیحت مى كنـم كه به اطاعت خداوند متعال و قانـون اساسـى گردن نهید واز عواقب وخیمه تخلف از قرآن و احكام علماى ملت و زعماى مسلمیـن و تخلف از قانـون اساس بترسید وعمدا و بدون مـوجب مملكت را به خطر نیندازید و الا علماى اسلام درباره شمـا از اظهار عقیـده خـوددارى نخـواهنـد كـرد .
بدیـن ترتیب ماجراى انجمنهاى ایالتى و ولایتـى تجربه اى پیروز و گرانقدر براى ملت ایران بویژه ازآن جهت بـود كه طى آن ویژگیهاى شخصیتـى را شناختنـد كه از هر جهت براى رهبـرى امت اسلام شایسته بـود. باو جـود شكست شاه در ماجـراى انجمنها, فشار آمركا بـراى انجـام اصلاحـات مـورد نظر ادامه یافت. شاه در دیماه 1341 هجـرى شمسى اصـول ششگانه اصلاحات خویـش ر بر شمرد و خـواستار رفراندوم شد . امام خمینى بار دیگر مراجع و علماى قـم را به نشست و چاره جویى دوباره فراخواند .
با پیشنهاد امام خمینى عید باستانـى نـوروز سال 1342 در اعتراض به اقدامات رژیم تحریـم شد. در اعلامیه حضرت امام از انقلاب سفید شاه به انقلاب سیاه تعبیـر و همسـویـى شـاه بـا اهـداف آرمیكا و اسرایل افشا شده بـود . از سوى دیگر, شاه در مورد آمادگى جامعه ایـران بـراى انجام اصلاحات آمـریكا به مقامات واشنگتـن اطمینان داده بود و نام اصلاحات را انقلاب سفیـد نهاده بـود. مخالفت علما براى وى بسیار گران مىآمد .
امام خمینى در اجتماع مردم, بى پروا از شخص شاه به عنـوان عامل اصلـى جنایات و همپیمان با اسـرأیل یاد مـى كـرد و مـردم را به قیام فرا مـى خواند. او در سخنرانى خـود در روز دوازده فروردیـن 1342 شدیدا از سكـوت علماى قـم و نجف و دیگر بلاد اسلامى در مقابل جنایات تازه رژیـم انتقاد كرد و فرمود : امروز سكـوت همراهى با دستگاه جباراست حضـرت امام روز بعد ( 13 فـروردیـن 42 ) اعلامیه معروف خـود را تحت عنـوان شاه دوستى یعنى غارتگرى منتشر ساخت . راز تإثیر شگفت پیام امام و كلام امام در روان مخاطبینـش كه تا مرز جانبازى پیـش مـى رفت را باید در همیـن اصالت انـدیشه, صلابت راى و صـداقت بـى شـأبه اش بـا مـردم جستجـو كـرد .
سال 1342 با تحریـم مراسـم عید نوروز آغاز و با خـون مظلـومیـن فیضیه خـونرنگ شد. شاه بر انجام اصلاحات مـورد نظر آمریكا اصرار مـى ورزید و امام خمینى بر آگاه كردن مردم و قیام آنان در برابر دخـالتهاى آمـریكـا و خیـانتهاى شاه پـافشـارى داشت. در چهارده فروردیـن 1342 آیه الله العظمـى حكیـم از نجف طـى تلگرافهایى به علما و مراجع ایران خـواستار آن شد كه همگـى به طـور دسته جمعى به نجف هجرت كنند. این پیشنهاد براى حفظ جان علماوكیان حـوزه ها مطرح شده بود .
حضرت امام بـدون اعتنا به ایـن تهدیـدها, پاسخ تلگراف آیه الله العظمى حكیـم را ارسال نمـوده و در آن تإكید كرده بـود كه هجرت دسته جمعى علما و خالـى كـردن حـوزه علمیه قـم به مصلحت نیست .
امام خمینـى در پیامـى( به تایخ 12 / 2 / 1342 ) بمناسبت چهلـم فاجعه فیضیه بـر همـراهـى علما و ملت ایران در رویارویـى سـران ممـالك اسلامـى و دول عربـى بـا اسـرأیل غاصب تـإكیـد ورزیـــد وپیمـانهاى شـاه و اسـرأیل را محكـوم كرد .

 

قیام 15 خرداد

ماه محرم 1342 كه مصادف با خرداد بـود فرا رسید. امام خمینى از ایـن فـرصت نهایت استفاده را در تحـریك مردم به قیام علیه رژیـم مستبد شاه بعمل آورد .
امام خمینى در عصر عاشـوراى سال 1383 هجرى قمـى( 13 خرداد 1342 شمسى ) در مدرسه فیضیه نطق تاریخـى خـویـش را كه آغازى بر قیام 15 خرداد بود ایراد كرد .
در همیـن سخنرانى بـود كه امام خمینى با صداى بلند خطاب به شاه فرمـود : آقا مـن به شما نصیحت مـى كنـم, اى آقاى شاه ! اى جناب شاه! مـن به تو نیصحت مى كنم دست بردار از این كارها, آقا اغفال مى كنند تو را. مـن میل ندارم كه یك روز اگر بخـواهند تـو بروى, همه شكر كنند ... اگر دیكته مى دهند دستت و مى گـویند بخـوان, در اطـرافـش فكـر كـن .... نصیحت مرا بشنـو ... ربط ما بیـن شاه و اسرأیل چیست كه سازمان امنیت مـى گـوید از اسرأیل حـرف نزنیـد ... مگر شاه اسـرأیلـى است ؟ شاه فـرمان خامـوش كـردن قیام را صادر كـرد. نخست جمع زیادى از یاران امام خمینـى در شـامگاه 14 خرداد دستگیـر و ساعت سه نیمه شب ( سحـرگاه پانزده خـرداد 42 ) صـدها كماندوى اعزامـى از مركز, منزل حضرت امام را محاصره كردند و ایشان را در حالیكه مشغول نماز شب بـود دستگیر و سـراسیمه به تهران بـرده و در بازداشتگاه باشگاه افسـران زندانـى كـردنـد و غروب آنروز به زندان قصر منتقل نمـودنـد . صبحگاه پانزده خرداد خبـر دستگیرى رهبـر انقلاب به تهران, مشهد, شیـراز ودیگـر شهرها رسیـد و وضعیتـى مشـابه قـم پـدید آورد .
نزدیكترین ندیم همیشگى شاه, تیمسار حسیـن فردوست در خاطراتش از بكارگیرى تجربیات و همكارى زبده ترین مإموریـن سیاسى و امنیتى آمریكا براى سركـوب قیام و همچنیـن از سراسیمگـى شاه و دربار و امراى ارتـش وساواك در ایـن ساعات پرده بـرداشته و تـوضیح داده است كه چگـونه شاه و ژنرالهایـش دیـوانه وار فرمان سركـوب صادر مى كردند .
امام خمینـى, پـس از 19 روز حبـس در زندان قصـر به زنـدانـى در پـادگـان نظامـى عشـرت آبـاد منتقل شـد .
با دستگیرى رهبـر نهضت و كشتار وحشیانه مـردم در روز 15 خـرداد 42, قیام ظاهرا سركوب شد. امام خمینى در حبـس از پاسخ گفتـن به سئوالات بازجـویان, با شهامت و اعلام اینكه هیئت حاكمه در ایـران و قـوه قضأیه آنرا غیر قانـونـى وفاقـد صلاحیت مـى داند, اجتناب ورزید. در شامگاه 18 فروردیـن سال 1343 بدون اطلاع قبلـى, امام خمینى آزاد و به قـم منتقل مـى شـود. به محض اطلاع مردم, شادمانى سراسر شهر را فرا مـى گیرد وجشنهاى باشكـوهـى در مـدرسه فیضیه و شهر به مـدت چنـد روز بـر پا مـى شـود . اولیـن سالگـرد قیام 15 خـرداد در سال 1343 با صـدور بیانیه مشتـرك امام خمینـى و دیگر مراجع تقلید و بیانیه هاى جداگانه حـوزه هاى علمیه گرامـى داشته شـد و به عنـوان روز عزاى عمـومـى معرفـى شـد.
امـام خمینـى در همیـن روز ( 4 آبـان 1343 ) بیانیه اى انقلابـى صادر كرد و درآن نـوشت : دنیا بـدانـد كه هر گرفتارى اى كه ملت ایـران و ملل مسلمیـن دارنـد از اجـانب است, از آمـریكاست, ملل اسلام از اجـانب عمـومـا و از آمـریكـا خصـوصـا متنفــر است ... آمـریكـاست كه از اسـرأیل و هـواداران آن پشتیبـانـى مـى كنـد. آمریكاست كه به اسرأیل قـدرت مـى دهـد كه اعراب مسلـم را آواره كند. افشاگرى امام علیه تصـویب لایحه كاپیتـولاسیون, ایران را در آبـان سـال 43 در آستـانه قیـامـى دوبـاره قرار داد .
از طـرف دیگـر به مـوجب سنـدهـایـى كه بعد از پیــــروزى انقلاب اسلامـى منتشر شد, كسانـى همچـون آقاى شریعتمدارى در ایـن زمان ( آبان 43 )از مـوقعیت و نفـوذ خـود استفاده كرده و كـوشیدنـد تا طـرفـداران خـویـش را وادار به سكـوت و عدم حمایت از دعوت امام نمایند . سحرگاه 13 آبان 1343 دوباره كماندوهاى مسلح اعزامـى از تهران, منزل امام خمینى در قـم را محاصره كردند. شگفت آنكه وقت باز داشت, هماننـد سال قبل مصادف با نیایـش شبـانه امام خمینـى بـود .حضرت امام بازداشت و به همراه نیروهاى امنیتى مستقیما به فرودگاه مهرآباد تهران اعزام و با یك فروند هـواپیماى نظامى كه از قبل آماده شده بـود, تحت الحفظ مامـوریـن امنیتى و نظامى به آنكارا پـرواز كـرد. عصـر آنـروز ساواك خبـر تبعیـد امام را به اتهام اقـدام علیه امنیت كشـور ! در روزنـامه ها منتشـر سـاخت.
علیرغم فضاى خفقان موجى از اعتراضها بـه صـورت تظاهرات در بازار تهران, تعطیلى طولانى مدت دروس حوزه ها و ارسال طومارها و نامه ها به سازمانهاى بیـن المللـى و مـراجع تقلیـد جلـوه گـر شد.
اقامت امام در تركیه یازده ماه به درازا كشید در ایـن مدت رژیم شاه با شدت عمل بـى سابقه اى بقایاى مقاومت را در ایران در هـم شكست و در غیاب امام خمینـى به سرعت دست به اصلاحات آمریكا پسند زد. اقامت اجبارى در تـركیه فـرصتـى مغتنـم بـراى امام بـود تا تـدویـن كتـاب بزرگ تحـریـر الـوسیله را آغاز كند.

 

تبعیـد امـام خمینـى از تـركیه به عراق

روز 13 مهرماه 1343 حضرت امام به همراه فرزنـدشان آیه الله حاج آقا مصطفـى از تركیه به تبعیدگاه دوم, كشـور عراق اعزام شدند . امام خمینى پس از ورود به بغداد براى زیارت مرقد أمه اطهار(ع) به شهــرهــاى كاظمیـن, سامـرا و كـربلا شتـافت ویك هفته بعد به محل اصلـى اقـامت خـود یعنـى نجف عزیمت كرد.
دوران اقامت طـولانـى و 13 ساله امام خمینـى در نجف در شـرایطـى آغاز شد كه هر چند در ظاهر فشارها و محدودیتهاى مستقیـم در حـد ایـران و تـركیه وجـود نـداشت اما مخالفتها و كارشكنیها و زخـم زبانها نه از جبهه دشمـن رویارو بلكه از ناحیه روحانى نمایان و دنیا خـواهان مخفى شده در لباس دیـن آنچنان گسترده و آزاردهنده بود كه امام با همه صبر و بردبارى معروفـش بارها از سختى شرایط مبارزه در ایـن سالها به تلخى تمام یاد كرده است. ولى هیچیك از ایـن مصـأب و دشـواریها نتـوانست او را از مسیـرى كه آگـاهانه انتخاب كرده بود باز دارد .
امام خمینى سلسله درسهاى خارج فقه خـویـش را با همه مخالفتها و كارشكنیهاى عناصـر مغرض در آبان 1344 در مسجـد شیخ انصارى (ره) نجف آغاز كرد كه تا زمان هجـرت از عراق به پاریـس ادامه داشت .
حوزه درسى ایشان به عنـوان یكى از برجسته تریـن حـوزه هاى درسى نجف از لحـاظ كیفیت و كمیت شـاگـردان شنـاخته شـد .
امام خمینـى از بدو ورود به نجف با ارسال نامه ها و پیكهایى به ایران, ارتباط خویـش را با مبارزیـن حفظ نموده و آنان را در هر منـاسبتـى به پـایـدارى در پیگیـرى اهـداف قیام 15 خـرداد فـرا مى خواند . امام خمینى در تمام دوران پـس از تبعید, علیرغم دشواریهاى پدید آمـده, هیچگاه دست از مبارزه نكشیـد, وبا سخنـرانیها و پیامهاى خـویـش امیـد به پیـروزى را در دلها زنـده نگـاه مى داشت .
امام خمینى در گفتگـویى با نمانیده سازمان الفتح فلسطیـن در 19 مهر 1347 دیـدگاههاى خـویـش را دربـاره مسأل جهان اسلام و جهاد ملت فلسطین تشریح كرد و در همیـن مصاحبه بر وجـوب اختصاص بخشـى از وجـوه شـرعى زكات بـه مجـاهـدان فلسطینـى فتـوا داد .
اوایل سال 1348 اختلافات بیـن رژیـم شاه و حزب بعث عراق بـر سـر مرز آبـى دو كشـور شدت گرفت. رژیـم عراق جمع زیادى از ایرانیان مقیـم این كشـور را در بدتریـن شرایط اخراج كرد. حزب بعث بسیار كوشید تا از دشمنى امام خمینى با رژیـم ایران در آن شرایط بهره گیرد .
چهار سال تـدریـس, تلاش و روشنگرى امام خمینـى تـوانسته بـود تا حـدودى فضاى حـوزه نجف را دگرگـون سازد. اینك در سال 1348 علاوه بر مبارزین بیشمار داخل كشـور مخاطبیـن زیادى در عراق, لبنان و دیگـر بلاد اسلامـى بـودنـد كه نهضت امام خمینـى را الگـوى خـویـش مى دانستند .

 

امـام خمینـى و استمـرار مبـارزه ( 1350 ـ 1356 )

نیمه دوم سال 1350 اختلافات رژیـم بعثـى عراق و شاه بالا گـرفت و به اخراج و آواره شـدن بسیارى از ایرانیان مقیـم عراق انجامید. امام خمینى طـى تلگرافى به رئیـس جمهور عراق شدیدااقدامات ایـن رژیـم را محكـوم نمود. حضرت امام در اعتراض به شرایط پیـش آمده تصمیـم به خـروج از عراق گـرفت اما حكـام بغداد بـا آگـاهـى از پیـامـدهـاى هجـرت امـام در آن شـرایط اجـازه خـروج نـدادنـد .
سال 1354 در سالگرد قیام 15 خـرداد, مـدرسه فیضیه قـم بار دیگر شاهـد قیام طلاب انقلابـى بـود. فریادهاى درود بر خمینـى ومرگ بر سلسله پهلـوى به مـدت دو روز ادامه داشت پیـش از ایـن سازمانهاى چـریكـى متلاشـى شـده وشخصیتهاى مذهـى و سیاسـى مبـارز گـرفتـار زندانهاى رژیم بودند .
شاه در ادامه سیاستهاى مذهب ستیز خـود در اسفنـد 1354 وقیحـانه تاریخ رسمـى كشـور را از مبدإ هجرت پیامبر اسلام به مبدإ سلطنت شاهان هخامنشى تغـییر داد. امام خمینى در واكنیشى سخت, فتوا به حرمت استفاده از تاریخ بـى پایه شاهنشاهـى داد. تحریـم استفاده از ایـن مبدإ موهوم تاریخى همانند تحریـم حزب رستاخیز از سـوى مردم ایران استقبال شـد و هر دو مـورد افتضاحـى براى رژیـم شاه شـده و رژیـم در سـال 1357 ناگزیـر از عقب نشینـى و لغو تـاریخ شاهنشاهى شد .

 

اوجگیـرى انقلاب اسلامـى در سـال 1356 و قیـام مـردم

امام خمینـى كه به دقت تحـولات جارى جهان و ایـران را زیـر نظر داشت از فـرصت به دست آمـده نهایت بهره بـردارى را كـرد. او در مرداد 1356 طـى پیامى اعلام كرد : اكنـون به واسطه اوضاع داخلى و خارجى و انعكاس جنایات رژیـم در مجامع و مطبـوعات خارجى فرصتـى است كه باید مجامع علمى و فرهنگـى و رجال وطنخـواه و دانشجـویان خارج و داخل و انجمنهاى اسلامـى در هـر جایـى درنگ از آن استفاده كنند و بى پرده بپا خیزند .
شهادت آیه الله حاج آقا مصطفى خمینى در اول آبان 1356 و مراسـم پر شكـوهـى كه در ایران برگزار شـد نقطه آغازى بـر خیزش دوباره حـوزه هاى علمیه و قیام جامعه مذهبى ایران بـود. امام خمینى در همان زمان به گـونه اى شگفت ایـن واقعه را از الطـاف خفیه الهى نامیده بـود. رژیـم شاه با درج مقاله اى توهیـن آمیز علیه امام در روزنامه اطلاعات انتقام گرفت. اعتراض به ایـن مقاله, به قیام 19 دى مـاه قـم در سـال 56 منجـر شـد كه طــــى آن جمعى از طلاب انقلابـى به خـاك و خـون كشیـده شـدنـد . شاه علیـرغم دست زدن به كشتارهاى جمعى نتـوانست شعله هاى افروخته شـده را خامـوش كند .
او بسیج نطـامـى و جهاد مسلحـانه عمـومـى را بعنــــوان تنها راه باقیمانـده در شرایط دست زدن آمریكا به كـودتاى نظامـى ارزیابـى مى كرد .

 

هجـرت امـام خمینـى از عراق به پـاریـس

در دیدار وزراى خارجه ایران و عراق در نیویورك تصمیـم به اخراج امام خمینـى از عراق گرفته شـد. روز دوم مهر 1357 منزل امام در نجف بـوسیله قـواى بعثـى محاصره گردیـدانعكاس ایـن خبر با خشـم گستـرده مسلمانان در ایران, عراق و دیگـر كشـورها مـواجه شـد .
روز 12 مهر ,امام خمینى نجف را به قصد مرز كـویت ترك گفت. دولت كویت با اشاره رژیـم ایران از ورود امام به ایـن كشـور جلوگیرى كـرد. قبلا صحبت از هجـرت امام به لبنـان و یا سـوریه بـود امـا ایشان پـس از مشـورت با فـرزنـدشان ( حجه الاسلام حاج سیـد احمـد خمینـى ) تصمیـم به هجـرت به پاریـس گرفت. در روز 14 مهر ایشان وارد پاریس شدند .
و دو روز بعد در منزل یكى از ایرانیان در نوفل لوشاتـو ( حـومه پاریـس ) مستقـر شـدنـد. مإمـوریـن كاخ الیزه نظر رئیـس جمهور فـرانسه را مبنـى بـر اجتناب از هرگـونه فعالیت سیاسـى به امام ابلاغ كـردنـد. ایشان نیز در واكنشـى تنـد تصـریح كـرده بـود كه اینگونه محدودیتها خلاف ادعاى دمكراسى است و اگر او ناگزیر شـود تا از ایـن فرودگاه به آن فـرودگاه و از ایـن كشور به آن كشـور بـرود بـاز دست از هـدفهایـش نخـواهـد كشیـد .
امام خمینى در دیماه 57 شوراى انقلاب را تكشیل داد. شاه نیز پـس از تشكیل شـوراى سلطنت و اخذ رإى اعتماد بـراى كـابینه بختیار در روز 26 دیماه از كشـور فـرار كرد. خبـر در شهر تهران و سپـس ایران پیجید و مردم در خیابانها به جشـن و پایكـوبى پرداختند .

 

بـازگشت امـام خمینـى به ایـران پـس از 14 سـال تبعیـد

اوایل بهمـن 57 خبر تصمیم امام در بازگشت به كشور منتشر شد. هر كـس كه مى شنید اشك شـوق فرو مـى ریخت. مردم 14 سال انتظار كشیده بـودنـد. اما در عیـن حال مردم و دوستان امام نگـران جان ایشان بـودند چرا كه هنوز دولت دست نشانده شاه سر پا و حكومت نظامى بر قرار بود. اما امام خمینى تصمیـم خویـش را گرفته و طى پیامهایى به مردم ایران گفته بـود مى خـواهد در ایـن روزها سرنـوشت ساز و خطیر در كنار مردمـش باشد. دولت بختیار با هماهنگى ژنرال هایزر فـرودگـاههاى كشـور را به روى پـروازهـاى خـارجى بست.
دولت بختیار پـس از چنـد روز تـاب مقـاومت نیاورد و ناگزیـر از پذیرفتـن خـواست ملت شـد. سرانجام امام خمینـى بامداد 12 بهمـن 1357 پـس از 14 سال دورى از وطـن وارد كشـور شـد . استقبال بـى سـابقه مـردم ایـران چنـان عظیـم و غیـر قـابل انكـار بــود كه خبرگزاریهاى غربـى نیز ناگزیر از اعتراف شـده و مستقبلیـن را 4 تا 6 میلیون نفر برآورد كردند .


-----------------------------
برگرفته از كتاب حدیث بیدارى

منبع : www.tooba-ir.org


برچسب ها : امام خمینی امام خمینی زندیگنامه

نوشته شده توسط محمد سلامت در چهارشنبه 20 بهمن 1389

نظرات ()

مطالب پیشین

جمهوری آذربایجان
حکایت لقمان حکیم !!!!
فرق "دیـــــــدن" و "نگـــــاه کردن" !!!
علائم هشدار دهنده ی بی آبی بدن
اسم واقعی بزرگان
داستان میدان تجریش...
در رثای نور
زندگینامه امام خمینی (ره)
زندگینامه امام خمینی (ره)
زندگینامه امام خمینی (ره)
ایمنی غذا
تغذیه و ورزش
زندگینامه محمدزکریای رازی (کاشف الکل)
ابوعلی سینا
والدین برای لگد زدن نیستند(یک مطلب بسیار مهم)
لیست کامل مطالب ارسالی


درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ: محمد سلامت


صفحات جانبی

قرآن كریم


اَبر برچسبها
سیگنال روزه قرآن امام زندگی جالب همسایه تبدیل امتحان پیشگیری مرد پلیس دستگاه ژاپن امام خمینی نگاه کردن دیجیتال لقمان حکیم بهشت فردوسی پور عكس رایانه آیه الكرسی آفتاب پیامبر ترفند شارژ معلم ایران تلسكوپ دزد آب داستان شعر تصویر بیماری فیلم ماهی ویندوز فلش سرطان عطسه موبایل لقمان نهج البلاغه دریا دیدن جمعه گوشی باطری


Powered By mihanblog.com Copyright © 2009 by 7eha

Design By : wWw.Theme-Designer.Com


قالب وبلاگ

Free Template Blog

قالب بلاگفا

قالب پرشین بلاگ

قالب میهن بلاگ

قالب جوان بلاگ

قالب ایران بلاگ

قالب رویا بلاگ

قالب پرشین بلاگ

حرفه ای ترین قالب های وبلاگ

تم دیزاینر